ویژگی های خوب، بد یا زشت

افراد زیادی طی دوران زندگی، تحت تاثیر تجربه ها و آموخته هایی که داشته اند؛ چهره و ویژگی های بصری، کلامی و رفتاری دیگران را مورد قضاوت قرار داده و البته خود نیز به همین صورت مورد قضاوت قرار می گیرند. این موضوع که کلا مورد قضاوت دادن دیگران در چنین زمینه هایی چه معنایی دارد، حد و حدود قضاوت کجاست و آثار این موضوع را در این نوشته به صورت خلاصه واکاوی می کنیم.

در همین آشوب و مشکلات عدیده جهانی، هنوز بسیاری آدم های پاک هستند که سیرت و رفتار دیگران را مبنای روابط قرار می دهند و نه ظاهر و ویژگی های فیزیکی. هستند هنوز افرادی که تلاش می کنند آموخته های اشتباه خود را پیدا، بتدریج حذف و به سمت کمال حرکت کنند.

یکی از موارد قابل تامل در این زمینه، نحوه تعامل با دیگران و آثار متعاقب آن است. شخصیت و وجود هر فردی از دو عامل عمده تشکیل شده. عامل اول ویژگی های رفتاری شامل اعتقادات، تفکرات، سلایق، ارتباطات و مواردی از این دست است و عامل دوم ویژگی های غیرقابل کنترل یک شخص مثل شکل، اندازه و حالت اندام، نحوه تکلم، شیوه راه رفتن، قدرت حس های چندگانه مثل شنوایی، بینایی و موارد مشابه.

بخوبی می دوانیم که هر فردی می تواند کنترلی مناسب بر تمامی موارد عامل اول یعنی ویژگی های رفتاری و ذهنی داشته باشد. به عنوان مثال، هر فردی این امکان را دارد که اشتباه خویش در مورد عقیده یا تفکری خاص را پذیرفته و اقدام به اصلاح آن نماید. همینطور، ممکن است سلیقه هر فردی طی سال های مختلف زندگی دستخوش تغییرات زیادی شده و تصمیم گیری برای چگونه بودن سلیقه، یک فکر خاص و یا حتی عقیده ای خیلی مهم نیز کاملا در حیطه اختیارات و کنترل هر انسانی قرار دارد.

در مورد عامل دوم و ویژگی های غیر قابل کنترل اما، همانطور که از نام آن هویداست، امکان تصمیم گیری و کنترل چندانی وجود نداشته و معمولا این ویژگی ها از آغاز تا پایان زندگی با وی همراه هستند. هیچ فردی کنترلی کامل یا انتخابی برای اینکه این موارد چطور باشند یا به کل حذف شوند ندارد. برای مثال، فردی که لکنت زبان و مشکل در تکلم دارد قادر نیست با یک تصمیم گیری ساده این موضوع را برطرف و خود را درمان کند. یا اینکه فردی با پاهای کوتاه، بینی بزرگ، گوش های متفاوت، پر مو یا بدون مو، چاق یا لاغر و خیلی موارد مشابه دیگر، کنترلی بر این موارد نداشته و ندارد. این موارد طبیعت و ماهیت وجودی هر فرد هستد که اگر از سمت جامعه به صورت بدی، بزرگی، کوچکی، زشتی یا زیبایی توصیف نمی شدند و خیلی افراد، این عوامل را دست مایه و مبنای اولیه خود برای شناخت و ایجاد ارتباط با دیگران نمی دانستند، حالا جهانی به مراتب زیباتر داشتیم.

شاید باید پذیرفت که انسانیت آنقدر از دست رفته که ویژگی های فیزیکی و ظاهری هر فردی ارزشی افزون بر تفکرات و اعتقادات وی دارد. اما نه؛ باید امید داشت به این که صفات متحجرانه نسل های پیشین را کنار گذاشته و تعاریف خوبی، بدی و زشتی را دوباره تعیین کنیم و بکار ببریم. “قد و قامت دوست من بلندتر از من است”، آیا به این معنیست که ایشان یا من بزرگ یا کوچک یا زشت و زیباییم ؟ این عامل فیزیکی من یا ایشان را به افرادی خوب یا بد مبدل می نماید؟ خیر؛ تنها مفهوم صحیح این است که ما انسان ها همگی باهم مقداری تفاوت ظاهری داریم. بس است این سواری بیهوده بر موجی که انسانیت را مورد هدف قرار داده است.

این مشکل بعضی مواقع خود شخص را هم دچار مشکل می نماید بطوریکه ممکن است هر فردی با فرض اشتباه اینکه بواسطه اندام متفاوت یا موردی غیر ارادی که دارد، در زندگی دچار آثار منفی آن خواهد شد و او را بیچاره و فاقد ارزش اجتماعی کرده، از زندگی نرمال و روزمره باز نگاه می دارد. گاهی چه خوب است به یاد داشته باشیم که علاوه بر افکار، باید به بدن نیز احترام بگزاریم.

مطالب مرتبط

دیدگاه بگذارید

1 دیدگاه فعال "ویژگی های خوب، بد یا زشت"

اطلاع از
avatar
ترتیب دیدگاه ها:   جدیدترین | قدیمی ترین | بیشترین امتیاز
سعیئ
بازدید کننده

با درود. من از سوی خودم از این تارنمای دلسوزانه شما سپاسگزاری میکنم

wpDiscuz
Top